ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΕ ΔΕΠ-Υ ΑΙΧΜΑΛΩΤΙΖΟΝΤΑΙ ΣΤΗ ΧΡΗΣΗ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΩΝ ΠΑΙΧΝΙΔΙΩΝ

Οι παραδοσιακές διαδραστικές δραστηριότητες, τείνουν να εξαλειφθούν, στο βωμό των ηλεκτρονικών παιχνιδιών που έχουν γίνει μια από τις κύριες δραστηριότητες αναψυχής παιδιών και εφήβων.Hεύκολη πρόσβαση των νέων στις νέες τεχνολογίες, από την μια δείχνει τις θετικές επιδράσεις των παιχνιδιών αυτών που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για εκπαιδευτικούς ή θεραπευτικούς σκοπούς και από την άλλη, ευνοεί την υπερβολική χρήση τους, προκαλώντας τον επονομαζόμενο «εθισμό». Ο εθισμός των εφήβων στο διαδίκτυο μπορεί, να είναι το αποτέλεσμα διαφόρων ψυχικών διαταραχών, όπως κατάθλιψης, αγχώδεις διαταραχές, διαταραχές προσωπικότητας,διάσπασισης προσοχής-υπερκινητικότηταςκαι κοινωνικής φοβίας.Τα παιδιά με ΔΕΠ-Υ είναι πιο ευάλωτα στον εθισμό  στη χρήσητων ηλεκτρονικών παιχνιδιών, συγκριτικά με τα παιδιά που δεν έχουν, γεγονόςπου οφείλεταισε νευροψυχολογικέςλειτουργίες.Επιπλέον,η υπερβολική χρήση βίαιων παιχνιδιών στον υπολογιστήμπορεί να είναι μιασημαντική μεταβλητήκινδύνου γιαεπιθετική συμπεριφορά.Η ΔΕΠ-Υ θεωρείται παράγοντας κινδύνου για την ανάπτυξη του εθισμού. 

Ο χρόνος στη χρήση ηλεκτρονικών παιχνιδιών πρέπει να παρακολουθείται από τους γονείς και ειδικά για τα παιδιά πουμπορεί να έχουν υψηλό κίνδυνο γιαεθισμό λόγωτης κατάθλιψης, ΔΕΠ-Υ, ή άλλων προβλημάτων. Σε κάθε περίπτωση  ο εθισμός στο Διαδίκτυο, ως «ψυχική διαταραχή», χρήζει αντιμετώπισης από εξειδικευμένους επαγγελματίες ψυχικής υγείας.

Ο εθισμός στο διαδίκτυο

Από την Μαρία Μπάδα Ψυχολόγο, Επικοινωνιολόγο, ΜΑ, Υπ. Διδάκτορα Παντείου

 Η Διαταραχή Εθισμού στο Διαδίκτυο (IAD), ή ευρύτερα η υπερβολική χρήση του Internet, η προβληματική χρήση του υπολογιστή ή παθολογική χρήση του υπολογιστή, είναι η υπερβολική χρήση του υπολογιστή που επηρεάζει την καθημερινή ζωή. Η Διαταραχή Εθισμού στο Διαδίκτυο, είχε αρχικά προταθεί ως μια διαταραχή σε μια σατιρική φάρσα από τον Ivan Goldberg, MD, το 1995.

Οι δραστηριότητες στο διαδίκτυο οι οποίες, αν γίνονταν κατά πρόσωπο, κανονικά θα έπρεπε να θεωρούνται προβληματικές, όπως ο εθισμός στα τυχερά παιχνίδια ή τα ψώνια, μερικές φορές ονομάζονται καθαροί καταναγκασμοί.  Άλλες, όπως η ανάγνωση ή τα παιχνίδια στον υπολογιστή, είναι ανησυχητικές μόνο στο βαθμό που οι εν λόγω δραστηριότητες παρεμβαίνουν τη φυσιολογική ζωή. Οι υποστηρικτές της κατάταξης της διαταραχής  συχνά διαχωρίζουν την Διαταραχή Εθισμού στο Διαδίκτυο σε υποτύπους ανάλογα με την δραστηριότητα, όπως υπερβολική, συντριπτική ή ακατάλληλη χρήση της πορνογραφίας, τυχερών παιχνιδιών, online κοινωνική δικτύωση, blogging, e-mail ή  ψώνια στο διαδίκτυο. Οι αντίπαλοι σημειώνουν ότι οι καταναγκαστικές συμπεριφορές δεν μπορούν οι ίδιες να είναι εθιστικές.

Μια μελέτη του 2009 πρότεινε ότι διαρθρωτικές αλλαγές του εγκεφάλου ήταν παρόντες σε αυτούς που κατατάσσονταν από τους ερευνητές ως εθισμένοι στο διαδίκτυο, παρόμοιες με εκείνες σε όσους κατατάσσονται ως χημικά εθισμένοι.

Στο δοκίμιό του: Εθισμός στο Διαδίκτυο, Μήπως υπάρχει πραγματικά; ο Mark Griffiths ορίζει ότι «ο τρόπος προσδιορισμού αν ο εθισμός της συμπεριφοράς είναι εθιστικός κατά μια μη μεταφορική έννοια, είναι να τον συγκρίνουμε με κλινικά κριτήρια για άλλους καθιερωμένους εθισμούς φάρμακο-κατάποσης» και ο Griffiths καταλήγει στο συμπέρασμα ότι το διαδίκτυο ανταποκρίνεται  στα κριτήρια για εθισμό σε ένα μικρό αριθμό χρηστών. Από τότε όμως, έχουν αλλάξει αρκετά οι συνθήκες.

Το βασικό εύρημα της μελέτης των Siomos, Κ., et al. (2008), ήταν ότι η επικράτηση του εθισμού στο διαδίκτυο μεταξύ των Ελλήνων εφήβων εκτιμάται σε έως 8,2% (6,2% μεταξύ αγοριών, 2% για τα κορίτσια). Η έρευνα των Siomos, Κ., et al. (2008), είχε ως στόχο να αξιολογήσει την επικράτηση του εθισμού στο διαδίκτυο μεταξύ των Ελλήνων εφήβων μαθητών, ηλικίας 12 έως 18 ετών. Το δείγμα των 2.200 μαθητών προέρχονταν από 120 τάξεις μεταξύ 85 σχολείων στη Θεσσαλία. Το δείγμα περιλάμβανε το 10% όλων των τάξεων στα σχολεία της Θεσσαλίας. Η μέθοδος της τυχαιοποιημένης επιλογής σε κάθε σχολείο χρησιμοποιήθηκε για τη σύστασή του. Οι συμμετέχοντες κλήθηκαν να συμπληρώσουν το Διαγνωστικό Ερωτηματολόγιο για τον Εθισμό στο Διαδίκτυο (YDQ), με βάση οκτώ κριτήρια, καθώς και έναν κατάλογο που περιελάμβανε κοινωνικοδημογραφικούς παράγοντες και ερωτήσεις σχετικά με τη χρήση του διαδικτύου, την κοινωνική ζωή τους και τις συνήθειές τους.

Στην Ελλάδα, το 70,8% των εφήβων είχε πρόσβαση στο Διαδίκτυο. Η πιο συχνή μορφή της χρήσης του διαδικτύου είναι σε παιχνίδια απευθείας σύνδεσης, που αντιπροσωπεύουν το 50,9% των χρηστών του διαδικτύου, καθώς και για τις υπηρεσίες παροχής πληροφοριών, που αντιπροσωπεύουν το 46,8%. Η επικράτηση του εθισμού στο διαδίκτυο μεταξύ των χρηστών του διαδικτύου στην Κεντρική Ελλάδα είναι 8,2%, και αυτό αφορά κυρίως τα αγόρια που παίζουν παιχνίδια online και επισκέπτονται ίντερνετ καφέ.

Παράγοντες όπως η οικιακή χρήση, οι συνήθειες χρήσης, οι ομάδες συζήτησης, οι υπηρεσίες ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, τα παιχνίδια, το chatting και τα δημογραφικά στοιχεία είναι προάγγελοι της εξάρτησης του Διαδικτύου. Όσον αφορά την μεθοδολογία, η μελέτη των Siomos, Κ., et al. (2008), είχε επηρεαστεί από την μελέτη των Johansson και Götestam, η οποία χρησιμοποίησε το ίδιο μέσο και διεξήχθη μεταξύ της ίδιας ηλικιακής ομάδας. Η επανεξέταση των δύο μελετών, μας δείχνει ότι αν και η χρήση του διαδικτύου στους Έλληνες εφήβους είναι σχετικά χαμηλή σε σύγκριση με ότι στη Νορβηγία και σε άλλες χώρες, η προβληματική χρήση είναι αξιοσημείωτα υψηλότερη.

Το εύρημα αυτό είναι αρκετά ανησυχητικό, λαμβάνοντας υπόψη τον ταχύ ρυθμό ανάπτυξης του διαδικτύου που αναμένεται στην Ελλάδα μέσα στα επόμενα χρόνια. Η σχετικά υψηλότερη επικράτηση του εθισμού στο διαδίκτυο στους Έλληνες εφήβους και η στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ των φύλων στην επικράτηση του εθισμού, υποδεικνύουν έντονα την ανάγκη για περαιτέρω έρευνα στους αιτιολογικούς μηχανισμούς αυτής της συμπεριφοράς εθισμού.

Οι έρευνες δείχνουν ότι ο εθισμός στο διαδίκτυο και τα συναφή προβλήματα, όπως η παρενόχληση, η αναζήτηση και διακίνηση πορνογραφικού υλικού, αναμένεται να γίνουν  ευρέως διαδεδομένα στο προσεχές μέλλον. Η πρόληψη, η ενημέρωση του κοινού και η ενεργός συμμετοχή των εμπειρογνωμόνων που ασχολούνται με τους εθισμούς είναι απαραίτητες, ώστε να μπορεί να ληφθεί δράση, σε εθνικό επίπεδο, για τη μείωση της επίδρασης  ενός αναδυόμενου φαινομένου που συνδέεται με την κοινωνική, ψυχολογική και επαγγελματική δυσλειτουργία.

Πηγή : psychografimata.com

Είναι το παιδί σας έτοιμο για κινητό τηλέφωνο;

Αν έχετε παιδάκι άνω των πέντε ετών, ενδεχομένως να σας έχει θέσει το ζήτημα «θέλω δικό μου κινητό τηλέφωνο!» ή να σας έχει ρωτήσει «Γιατί δε μπορώ να έχω δικό μου κινητό;». Αναμφίβολα τα κινητά τηλέφωνα είναι ένας καλός τρόπος να είστε σε διαρκή επαφή με την οικογένεια και τους φίλους σας. Αλλά το παιδί σας είναι αρκετά μεγάλο για να έχει δικό του κινητό τηλέφωνο;

Πολλοί γονείς βασανίζονται πραγματικά προσπαθώντας να σταθμίσουν τα «υπέρ» και τα «κατά», καθώς τους απασχολούν ζητήματα που δεν περιορίζονται μόνο στο νεαρό της ηλικίας των παιδιών τους. Παρακάτω τίθενται ορισμένα ζητήματα που θα άξιζε τόσο οι γονείς όσο και τα παιδιά να γνωρίζουν, προκειμένου να λάβουν μια αμοιβαία αποδεκτή απόφαση.

Οφέλη

Αν το παιδί σας έχει δικό του κινητό τηλέφωνο, μπορείτε να επικοινωνείτε μαζί του γραπτώς ή τηλεφωνικώς οποιαδήποτε στιγμή και να γνωρίζετε τι κάνει και με ποιους είναι παρέα. Επίσης μπορεί να αισθάνεστε πιο ήσυχοι γνωρίζοντας που ακριβώς βρίσκεται το παιδί σας. Σε περίπτωση επείγοντως δε, το κινητό τηλέφωνο είναι το κατάλληλο μέσο για να επικοινωνήσει το παιδί μαζί σας και το αντίστροφο.

Οι προαναφερόμενοι λόγοι είναι και οι βασικότεροι για την απόφαση των γονέων να αγοράσουν κινητό τηλέφωνο στα παιδιά τους. Σήμερα μάλιστα, διπλάσιος αριθμός παιδιών έχει δική του συσκευή, συγκριτικά με το 2004.

Οι περισσότεροι έφηβοι 14-17 ετών (85%) έχουν κινητό τηλέφωνο. Όπως επίσης και το 69% των 11-14χρονων, καθώς και το 31% των παιδιών 8-10 ετών, σύμφωνα με δημοσκόπηση του αμερικανικού Ιδρύματος για την Οικογένεια «Kaiser».

Τα παιδιά μάλιστα θεωρούν ότι η κατοχή μιας συσκευής κινητής τηλεφωνίας τα κάνει αποδεκτά από τα συνομήλικά τους.

Ζητήματα Υγείας

Ακτινοβολία

Τα κινητά τηλέφωνα λειτουργούν εκπέμποντας ραδιοκύματα. Πρόκειται για ακτινοβολία χαμηλής κλίμακας και πολλοί αναρωτιούνται αν επηρεάζει την υγεία του ανθρώπου. Όταν μάλιστα πρόκειται για παιδιά, τίθεται το ερώτημα αν τα παιδιά πρέπει να χρησιμοποιούν από μικρή ηλικία κινητά τηλέφωνα, δεδομένου ότι ο εγκέφαλός τους αναπτύσσεται.

Το 2011, διεθνής έρευνα απέδειξε ότι δεν υπάρχει σχέση μεταξύ κινητών τηλεφώνων και εγκεφαλικών όγκων σε εφήβους και παιδιά. Ωστόσο, οι επιστήμονες υπογράμμιζαν στα συμπεράσματα της μελέτης ότι τα άτομα που συμμετείχαν στο δείγμα δεν χρησιμοποιούσαν τις συσκευές τους τόσο συχνά, όσο σήμερα.

Ο Αμερικανικός Οργανισμός Τροφίμων και Φαρμάκων παίρνοντας θέση στο ζήτημα διευκρινίζει ότι «τα επιστημονικά δεδομένα προς το παρόν δεν αποδεικνύουν κίνδυνο για τους χρήστες των κινητών τηλεφώνων από την έκθεση στις ραδιοσυχνότητες, περιλαμβανομένων των παιδιών και των εφήβων». Αλλά επισημαίνει ότι απαιτούνται μακροχρόνιες έρευνες για την εξαγωγή καταληκτικών συμπερασμάτων.

Μέχρι να συμβεί αυτό, υπάρχουν κάποιοι τρόποι που μπορούμε να μειώσουμε την έκθεση μας στα ηλεκτρομαγνητικά πεδία:

Να μιλάμε όσο το δυνατόν λιγότερο στο κινητό τηλέφωνο

Όταν το χρησιμοποιούμε να προτιμάτε την ανοικτή ακρόαση ή τα ακουστικά.

Ύπνος

Αν το παιδί σας έχει διαρκώς μαζί του το κινητό τηλέφωνο, ακόμη και όταν είναι η ώρα για ύπνο, πως θα διασφαλίσετε ότι όντως θα κοιμηθεί; Μήπως μένει ξάγρυπνο ανταλλάσσοντας sms με φίλους;

Οι παιδίατροι επικαλούνται επιστημονικά στοιχεία σύμφωνα με τα οποία τα κινητά τηλέφωνα, ειδικά εκείνα που επιτρέπουν την εύκολη αποστολή sms, διαταράσσουν τον ύπνο των παιδιών. Πρόσφατη δημοσκόπηση έδειξε ότι 4 στους 5 εφήβους-κατόχους κινητών τηλεφώνων κοιμούνται μαζί με τη συσκευή ή δίπλα σ’ αυτήν και όσοι στέλνουν sms έχουν 42% περισσότερες πιθανότητες να αποκοιμηθούν με τη συσκευή στο χέρι.

Ο ύπνος όμως είναι απαραίτητος για τον αναπτυσσόμενο οργανισμό των παιδιών. Ο κάθε γονιός μπορεί να βάλει τα δικά του όρια. Το κινητό από μόνο του δε μπορεί να καταστρέψει τον ύπνο του παιδιού, αν δεν έχει πρόσβαση σ’ αυτό κατά τη διάρκεια της νύχτας.

Κάτι περισσότερο από τηλέφωνο

Τα κινητά τηλέφωνα πλέον είναι κάτι περισσότερο από συσκευές τηλεφωνικής συνδιάλεξης καθώς ενσωματώνουν εφαρμογές για κοινωνικά δίκτυα, παιχνίδια, ταινίες, μουσική και πολλά άλλα. Είστε έτοιμοι να προσφέρετε στο παιδί σας μια τέτοια συσκευή;

Στην πραγματικότητα τα σημερινά έξυπνα κινητά μοιάζουν με μίνι-υπολογιστές, με το πλεονέκτημα ότι το παιδί μπορεί να το χρησιμοποιεί χωρίς πάντα να το αντιλαμβάνεστε και να το ελέγχετε.

Απ’ την μια η κοινωνική αλληλεπίδραση είναι θετική για την σωστή ανάπτυξη του παιδιού. Είναι τρόπος κοινωνικοποίησης. Αλλά υπάρχουν και κίνδυνοι όπως η ψυχολογική βία μέσω sms και οπτικο-ακουστικού υλικού. Επίσης τα έξυπνα κινητά διαθέτουν εφαρμογές εντοπισμού του τόπου, κάτι που μπορεί να χρησιμοποιηθεί από κακόβουλα άτομα για να παρακολουθούν τα παιδιά σας, καθώς μετακινούνται από ένα σταθερό σημείο σε ένα άλλο.

Τέλος, δεν είναι ακόμη διαθέσιμα επαρκή στοιχεία για τον τρόπο που τα κινητά τηλέφωνα επηρεάζουν την πνευματική και συναισθηματική υγεία των παιδιών. Αλλά τα προκαταρκτικά αποτελέσματα ερευνών δείχνουν ότι η συχνή ανταλλαγή sms και mail διαταράσσει τη συγκέντρωση. Επίσης, μπορεί να εκδηλώσει το παιδί εθισμό και να απαιτεί να βρίσκεται σε διαρκή επαφή με τους φίλους του.Πότε είναι έτοιμο το παιδί; 

Πέραν λοιπόν της ηλικίας του παιδιού, έχετε να σκεφτείτε και άλλα θέματα πριν αποφασίσετε αν θα του αγοράσετε κινητό τηλέφωνο.

«Η ωριμότητα και η ικανότητα του να είναι υπεύθυνο είναι σημαντικότερες παράμετροι από την βιολογική του ηλικία», σημειώνει η Καρολάιν Κνορ από τον μη κερδοσκοπικό οργανισμό Common Sense Media.

«Θέλουμε τα παιδιά μας να είναι ανεξάρτητα, να μπορούν να πηγαινοέρχονται στο σχολείο μόνα τους και να παίζουν χωρίς την επίβλεψή μας. Θέλουμε να μπορούν να υπάρχουν και μόνα τους και τα κινητά τηλέφωνα είναι ένα μέσο για να συμβεί αυτό. Αλλά οι γονείς θα πρέπει πρώτα να ερευνήσουν το θέμα και να μιλήσουν με τα παιδιά τους ώστε να διασφαλίσουν ότι η χρήση του κινητού τηλεφώνου θα είναι μια ασφαλής διαδικασία», σημειώνει η Καρολάιν Κνορ.

Καθώς λοιπόν το παιδί σας γίνεται όλο και πιο ανεξάρτητο (τελειώνοντας το δημοτικό και μπαίνοντας πια στην εφηβεία) καθίσταται επιτακτικότερη η ανάγκη ενός κινητού τηλεφώνου.

Πως θα διαπιστώσετε αν το παιδί είναι αρκετά ώριμο;

Παρατηρήστε διάφορες αναπτυξιακές ενδείξεις στην συμπεριφορά του.

Χάνει τα πράγματά του;

Είναι γενικά υπεύθυνο παιδί;

Του έχετε εμπιστοσύνη;

Κατανοεί τι σημαίνει ασφαλής χρήση του κινητού τηλεφώνου;

Εκτός από τα προαναφερόμενα, σκεφτείτε πολύ αν όντως το παιδί σας έχει ανάγκη το κινητό τηλέφωνο ή απλά το θέλει.

Και η πραγματική ανάγκη προκύπτει όταν το παιδί βρίσκεται εκτός σπιτιού, σε μια σχολική εκδρομή ή μετακινείται αρκετά κατά τη διάρκεια της ημέρας για να πάει σχολείο, φροντιστήριο ή σε εξωσχολικές δραστηριότητες.

Παρακολουθήστε το κινητό τηλέφωνο του παιδιού

Πρέπει να ελέγχετε τη συσκευή του, διαβάζοντας τα sms που στέλνει και λαμβάνει ή για να δείτε με ποιους μιλάει;

Μα φυσικά, απαντούν οι ειδικοί

.

«Τα παιδιά θεωρούν ότι τα κινητά τηλέφωνα είναι προσωπικά. Και δεν θέλουν οι γονείς τους να τα ψαχουλεύουν. Αλλά πιστεύω ότι οι γονείς έχουν δικαίωμα που και που να τσεκάρουν τη συσκευή, ώστε να διασφαλίζουν ότι γίνεται ορθή και ασφαλής χρήση. Και γενικά πρέπει να θέτουν στα παιδιά ερωτήσεις για το αν δέχονται sms με ακατάλληλο περιεχόμενο ή αν κάποια τηλεφωνήματα τα φέρνουν σε δύσκολη θέση», εξηγεί η Καρολάιν Κνορ.

Έξι κανόνες για τα παιδιά

Αν αποφασίσετε ότι το παιδί σας είναι έτοιμο να έχει το δικό του κινητό τηλέφωνο, υπάρχουν έξι συμβουλές για να το χρησιμοποιεί σωστά.

Αγοράστε μια απλή συσκευή: Υπάρχουν ακόμη απλές τηλεφωνικές συσκευές χωρίς κάμερα, πρόσβαση στο Ιντερνετ, παιχνίδια και sms. Αν πάλι του δώσετε μια από τις παλαιότερες δικές σας συσκευές, απεγκαταστείστε οτιδήποτε πρόσθετο. Και αν το παιδί γκρινιάζει, υπενθυμίστε του ότι τα κινητά τηλέφωνα είναι εργαλεία και όχι παιχνίδια.

Βάλτε όρια: Οι περισσότερες εταιρίες κινητής τηλεφωνίας επιτρέπουν να καθορίσετε τα όρια χρήση. Αν το παιδί σας υπερβαίνει το προκαθορισμένο πρόγραμμα, βάλτε το να πληρώσει το επιπλέον πόσο από το χαρτζιλίκι του. Αν το παιδί είναι στην εφηβεία, αφήστε το να διαχειριστεί μόνο του τον λογαριασμό του τηλεφώνου του. Μπορείτε επίσης να μπλοκάρετε την πρόσβαση στο ιντερνετ, καθώς και τις κλήσεις προς συγκεκριμένους αριθμούς.

Ακόμη περισσότερα όρια: Καθορίστε ώρες που το κινητό πρέπει να είναι απενεργοποιημένο, όπως για παράδειγμα την ώρα του φαγητού, μετά τις 22:00 μ.μ. και κατά την διάρκεια του σχολείου. Αν το θεωρείτε σκόπιμο απαγορέψτε το κινητό τηλέφωνο εντός του παιδικού δωματίου. Και επιμείνετε ώστε το παιδί να απαντά άμεσα στα τηλεφωνήματά σας και τα sms σας, ενώ μπορείτε να του διδάξετε να μην απαντά σε κλήσεις και sms από άτομα που δεν γνωρίζει.

Ακολουθείστε κι εσείς τους κανόνες: Αν δεν τηρείτε εσείς πρώτοι τους κανόνες, μην περιμένετε το παιδί να τους σεβαστεί. Δώστε το καλό παράδειγμα και μην μιλάτε στο κινητό την ώρα του φαγητού.

Τηρήστε αποστάσεις: Μέχρι η επιστήμη να αποφανθεί για την επίδραση των κινητών τηλεφώνων στην υγεία μας, ενθαρρύνετε τα παιδιά να χρησιμοποιούν ακουστικά ή να μιλούν με ανοικτή ακρόαση στο κινητό τηλέφωνο. Μην τους επιτρέπετε να κοιμούνται με το κινητό δίπλα στο μαξιλάρι και να μην το βάζουν στις τσέπες των ρούχων τους.

Διδάξτε καλή συμπεριφορά: Τα παιδιά δεν γεννιούνται γνωρίζοντας κανόνες για την καλή χρήση του κινητού τηλεφώνου. Είναι στο χέρι σας να τα διδάξετε ότι δεν πρέπει να χρησιμοποιούν το κινητό για να διασπείρουν φήμες, να στέλνουν άσεμνες φωτογραφίες και sms και φυσικά να μην επικοινωνούν με αγνώστους.

health.in.gr

Βίντεο παιδικής πορνογραφίας σε γυμνάσιο της Θεσσαλονίκης

 Από τη Δίωξη Ηλεκτρονικού Εγκλήματος βρέθηκαν αρχεία (βίντεο) παιδικής πορνογραφίας, με πρωτότυπες βιντεοσκοπήσεις εφήβων μέσα σε αίθουσα διδασκαλίας. Τα αρχεία αυτά είχαν κατασχεθεί στο πλαίσιο παλαιότερης υπόθεσης, που αφορούσε τη σύλληψη 42χρονου καθηγητή για παιδική πορνογραφία.Ειδικότερα, τον Ιανουάριο του 2010 συνελήφθη στη Θεσσαλονίκη, από τη Δίωξη Ηλεκτρονικού Εγκλήματος, 42χρονος καθηγητής Γυμνασίου, διότι σε έρευνα που έγινε στο σπίτι του βρέθηκαν ψηφιακά πειστήρια, τα οποία περιείχαν πλήθος αρχείων παιδικής πορνογραφίας. Στην κατοχή του είχαν βρεθεί ένας φορητός ηλεκτρονικός υπολογιστής, πέντε σκληροί δίσκοι, 42 cd και dvd και 3000 αρχεία με υλικό παιδικής πορνογραφίας. Μετά από συνεργασία της Υποδιεύθυνσης Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος με την Υποδιεύθυνση Εγκληματολογικών Ερευνών Βορείου Ελλάδος, διαπιστώθηκε σε εργαστηριακή εξέταση που διενεργήθηκε, η ύπαρξη πλήθους αρχείων εικόνων και βίντεο παιδικής πορνογραφίας, καθώς και πρωτότυπες βιντεοσκοπήσεις εφήβων, πιθανόν μαθητριών, μέσα σε αίθουσα διδασκαλίας. 

Οι βιντεοσκοπήσεις αυτές, οι οποίες ανέρχονται στις ογδόντα (80) είχαν γίνει μέσω υπολογιστή και η ομιλούμενη γλώσσα είναι η ελληνική. Επιπλέον, κάμερα φέρεται να είχε τοποθετηθεί σε τέτοια σημεία της αίθουσας, ώστε να είναι δυνατή η λήψη απόκρυφων σημείων του σώματος τους, χωρίς αυτό να γίνεται αντιληπτό από τους εφήβους. Μετά την αποκάλυψη της υπόθεσης, το υπουργείο Παιδείας είχε δώσει εντολή να διενεργηθεί σε βάρος του Ένορκη Διοικητική Εξέταση.

Ένα πολύ ενδιαφέρον video για τους κινδύνους του Διαδικτύου

Η κοκκινοσκουφίτσα σε σύγχρονη έκδοση, με σκοπό να μας διδάξει τους κινδύνους που εγκυμονούν εν αγνοία μας στο διαδίκτυο ένα πολύ ωραίο video για μικρούς και μεγάλους, αξίζει να το δείτε.

Πηγή: woman365.blogspot.gr

Η καλή πλευρά του διαδικτύου

Ένας γερμανικός ποιμενικός χρωστάει τη ζωή του σε μια ομάδα φιλόζωων ορειβατών.

Ο λόγος για τη σκυλίτσα Μίσυ που πέρασε οκτώ ημέρες σε βουνό του Κολοράντο των Ηνωμένων Πολιτειών, σε υψόμετρο άνω των 4200 μέτρων. Ένας ορειβάτης που είδε το σκύλο, αλλά δεν μπορούσε να τον προσεγγίσει, έβγαλε μια φωτογραφία και την ανάρτησε στο διαδίκτυο. Το σκυλί ήταν τραυματισμένο και φοβισμένο σε ένα μονοπάτι κοντά στην κορυφή του βουνού Bierstadt. Ήταν πολύ αδύναμο για να κατέβει μόνο του το βουνό και επειδή ήταν πολύ βαρύ, πάνω από 45 κιλά, ήταν αδύνατον να μεταφερθεί από ένα άτομο.

 Μια ομάδα οκτώ ορειβατών που είδαν τη φωτογραφία στο facebook αποφάσισαν να διασώσουν το σκυλί αγνοώντας τη χιονοθύελλα στην περιοχή.

Η Μίσυ εντοπίστηκε αδύναμη αλλά ζωντανή. Την έβαλαν σε ένα σακίδιο και τη μετέφεραν στον “πολιτισμό”. Η επιχείρηση διάσωσης διήρκεσε εννέα ώρες. Τώρα η Μίσυ υποβάλλεται σε θεραπεία για τα τραύματα που φέρει στα πέλματα, καθώς και για την αφυδάτωση.

Ιδιοκτήτης της Μίσυ είναι ο Άντονυ Ορταλάνι. Ορειβάτης και αυτός παράτησε τη σκύλα στο βουνό όταν αυτή τραυματίστηκε, γιατί πλησίαζε καταιγίδα και δεν μπορούσε να τη μεταφέρει μόνος στη βάση. Ο Ορταλάνι υποστηρίζει ότι επικοινώνησε με τις Αρχές οι οποίες θεώρησαν πολύ δύσκολο το έργο διάσωσης, ειδικά για ένα σκύλο.

Τώρα η αστυνομία και οι φορείς προστασίας ζώων καλούνται να αποφασίσουν σε ποιον θα δώσουν τη Μίσυ.

Πηγή: econews

Μην ποστάρετε τα παιδιά σας στο Facebook

Ακόμα και όταν κανείς απλώς ποστάρει τη φωτογραφία του παιδιού του, πρέπει να έχει επίγνωση ότι το κάνει αυτό σε έναν χώρο που ευνοεί -αν μη τι άλλο- το cyberstalking.

Ο Χεμανσού Νίγκαμ, ο πρώην αξιωματούχος ασφαλείας του MySpace που σήμερα διευθύνει μια εταιρία συμβούλων για την ασφάλεια στο Ίντερνετ, θυμάται ένα πρόσφατο συμβάν...

Στην πολιτεία της Νέας Υόρκης, όπως είπε, ένα 11χρονο αγόρι "έκανε φίλη" στο Facebook ένα κορίτσι από την τάξη του. Αλλά ο λογαριασμός του κοριτσιού ήταν ψεύτικος και το πρόσωπο που βρισκόταν πίσω από αυτόν άρχισε να ανεβάζει φωτογραφίες του αγοριού σε ιστοσελίδες σεξουαλικού περιεχομένου, συνοδεύοντάς τες με πρόστυχα σχόλια.

Όταν οι φωτογραφίες του αγοριού άρχισαν να εμφανίζονται σε αναζητήσεις του Google, το σχολείο υποψιάστηκε ότι τις είχε ανεβάσει ο ίδιος και κάλεσε τους γονείς του. Τα άλλα παιδιά άρχισαν να τον πειράζουν. «Μπορεί να εξελιχθεί σε εφιάλτη για έναν 11χρονο, που ήθελε απλώς να συνομιλεί με φίλους του», είπε ο Νίγκαμ.

Εκατομμύρια παιδιά λένε ψέματα για την ηλικία τους, προκειμένου να ανοίξουν λογαριασμό σε δημοφιλείς ιστοσελίδες, όπως το Facebook και το MySpace, στις οποίες δεν επιτρέπεται να γραφτείς αν δεν είσαι άνω των 13 ετών. Το 2006, 31% των 12χρονων στις Ηνωμένες Πολιτείες χρησιμοποιούσαν σελίδες κοινωνικής δικτύωσης, σύμφωνα με έρευνα του Κέντρου Pew, και το ποσοστό αυτό αυξήθηκε στο 38% στα μέσα του 2009, οπότε πραγματοποιήθηκε η τελευταία σχετική έρευνα.

Το ComScore, μια εταιρεία που μετράει την κίνηση στο Διαδίκτυο, υπολογίζει ότι 3,6 εκατ. από τους 153 εκατ. επισκέπτες μηνιαίως του Facebook στη χώρα είναι κάτω των 12 ετών. Κάποιοι από αυτούς τους επισκέπτες μπορεί να μην έχουν λογαριασμό και απλώς επισκέπτονται τις κοινές σελίδες, ανέφερε το ComScore.

Οι εταιρίες Ιντερνετ έχουν συστήσει κανόνες για τους χρήστες μικρής ηλικίας, επειδή πρέπει να συμμορφωθούν με τον Νόμο για την Ηλεκτρονική Προστασία των Παιδιών του 1998, σύμφωνα με τον οποίο οι ιστοσελίδες που συλλέγουν πληροφορίες από παιδιά κάτω των 13 ετών, πρέπει να έχουν τη γονική συναίνεση. Η απόκτηση όμως αυτής της συναίνεσης είναι περίπλοκη και ακριβή υπόθεση, οπότε εταιρείες όπως η Facebook και η Google, στην οποία ανήκει το YouTube, απορρίπτουν όποιον προσπαθεί να εγγραφεί σε ηλικία κάτω των 13 ετών.

Αξίζει να σημειωθεί πως Facebook, Google και Yahoo αρνήθηκαν να αποκαλύψουν πόσα παιδιά περνούν τα εμπόδια, αλλά διατείνονται ότι προσπαθούν να εφαρμόσουν τους κανόνες.

Επίσης, οι σελίδες κοινωνικής δικτύωσης δεν διαθέτουν δικλίδες ασφαλείας για τα μικρά παιδιά και παρότι το Facebook διαθέτει τέτοιες, εντούτοις τα παιδιά που υποκρίνονται ότι είναι πάνω από 18 τις παρακάμπτουν, με αποτέλεσμα να μένουν εκτεθειμένα.

Όπως έγραφε εσχάτως ο Εconomist: «Η υπάρχουσα προστασία (των παιδιών) είναι τόσο αποτελεσματική, όσο το να βάζεις ένα ταμπελάκι "Μην αγγίζετε" πάνω σε ένα ανοιχτό βαζάκι με μπισκότα».

Πηγή: newsbomb.gr

Τα παιδιά που βλέπουν πολλές ώρες τηλεόραση έχουν κακές αθλητικές επιδόσεις

Κάθε πρόσθετη ώρα παρακολούθησης τηλεόρασης για ένα παιδί δύο έως τεσσάρων ετών, εβδομαδιαίως, αυξάνει την περιφέρεια της μέσης του μέχρι την τετάρτη δημοτικού, ενώ επηρεάζει αρνητικά και την ικανότητά του στα σπορ, σύμφωνα με νέα καναδική έρευνα, που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό έντυπο International Journal of Behavioral Nutrition and Physical Activity.

Οι ερευνητές του Πανεπιστημίου του Μόντρεαλ και του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Παίδων Σεν-Ζυστίν, με επικεφαλής τις Δρ Καρολάϊν Φιτζπάτρικ και Λίντα Παγκάνι, κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η έκθεση των παιδιών στην τηλεόραση κατά την προσχολική ηλικία αποτελεί βασικό παράγοντα συσσώρευσης λίπους και αύξησης του βάρους στο δημοτικό.

Εκτός όμως από τις συνέπειες για το σωματικό βάρος, υπάρχουν επιπτώσεις στην μυϊκή ικανότητα και στις αθλητικές επιδόσεις των παιδιών. Για παράδειγμα, κάθε παραπάνω ώρα παρακολούθησης τηλεόρασης μέσα στην εβδομάδα από ένα παιδί ηλικίας περίπου 2,5 ετών, σχετίζεται με μείωση κατά περίπου ένα τρίτο του εκατοστού στην απόσταση που μπορεί να κάνει άλμα εις μήκος ένα παιδί του δημοτικού.

Και, σύμφωνα με τους ερευνητές, όσο πιο δύσκολα τα καταφέρνει ένα παιδί στα σπορ στο σχολείο, τόσο αυτή η αρνητική προδιάθεση θα το επηρεάζει στην ενήλικη ζωή του σε σχέση με τις κάθε είδους σωματικές δραστηριότητες, τι οποίες θα τείνει συνεχώς να αποφεύγει.

Οι ερευνητές μελέτησαν 1.314 παιδιά ηλικία 2,5 έως 4,5 ετών και πήραν πληροφορίες από τους γονείς τους για τον χρόνο που περνούσαν μπροστά στην τηλεόραση: κατά μέσο όρο 8,8 ώρες την εβδομάδα σε ηλικία 2,5 ετών και 14,8 ώρες σε ηλικία 4,5 ετών, ενώ το 15% των παιδιών παρακολουθούσαν τηλεόραση πάνω από 18 ώρες εβδομαδιαίως.

Η έρευνα έδειξε ότι, στην ηλικία των 4,5 ετών, η περιφέρεια της μέσης των παιδιών αύξανε κατά περίπου μισό χιλιοστό για κάθε πρόσθετη ώρα που το παιδί περνούσε μπροστά στην τηλεόραση την εβδομάδα σε σχέση με τις ώρες που έβλεπε τηλεόραση στα 2,5 χρόνια του. Έτσι, ένα παιδί που παρακολουθούσε 18 ώρες τηλεόρασης την εβδομάδα σε ηλικία 4,5 ετών, έως τα δέκα του χρόνια θα είχε μέση μεγαλύτερη κατά 7,6 χιλιοστά εξαιτίας αυτής και μόνο της καθιστικής συνήθειάς του.

«Το συμπέρασμα είναι ότι η παρακολούθηση πολλής τηλεόρασης δεν είναι καλό πράγμα», δήλωσε η Δρ Παγκάνι. Σύμφωνα με την Αμερικανική Ακαδημία Παιδιατρικής, τα παιδιά άνω των δύο ετών δεν πρέπει να παρακολουθούν περισσότερες από δύο ώρες τηλεόραση την ημέρα. 

Πηγή:health.in.gr, ΑΠΕ-ΜΠΕ

Συμβουλές σε γονείς για ασφάλεια στο διαδίκτυο

• Οι γονείς πρέπει να φροντίζουν για την εκπαίδευση και την ασφάλεια στο διαδίκτυο των παιδιών τους όλων την ηλικιών. Αυτό απαιτείται για την προστασία τους από ακατάλληλο περιεχόμενο και από ακατάλληλες ή επικίνδυνες επαφές.
   

• Οι γονείς να αφιερώνουν χρόνο με τα παιδιά για να εξερευνούν μαζί ιστοσελίδες και να συμμετέχουν στις δραστηριότητες τους στο διαδίκτυο. Έτσι μπορούν να παρακολουθούν τι κάνουν και ταυτόχρονα να τα διδάσκουν και να τα καθοδηγούν. Ανάλογα με την ηλικία και την ωριμότητα, μπορούν να τα αφήνουν περισσότερο χρόνο μόνα τους.
  
   
• Τα παιδιά πρέπει να μάθουν ότι πολλά απ' όσα βλέπουν στο διαδίκτυο μπορεί να μην είναι αληθινά. Να ξέρουν ότι όταν συνομιλούν με κάποιον στο διαδίκτυο, δεν μπορούν να γνωρίζουν ποιος είναι και ότι τα ονόματα που χρησιμοποιούνται είναι συχνά ψευδώνυμα.
  
   
• Πρέπει να μάθουμε στα παιδιά μας ουδέποτε να δέχονται να συναντήσουν κάποιον που γνώρισαν μέσω του διαδικτύου και να μη στέλλουν δικές τους φωτογραφίες ή της οικογένειας τους. Να είναι προσεκτικά έτσι ώστε να μη δίνουν σε καμία περίπτωση διευθύνσεις, αριθμούς τηλεφώνων, ηλεκτρονικές διευθύνσεις, αριθμούς πιστωτικής κάρτας ή κωδικούς σε οποιονδήποτε στο διαδίκτυο. Μόνο η ωριμότητα που θα αποκτήσουν σταδιακά μεγαλώνοντας και η εκπαίδευση που θα τους παρέχουμε θα τους επιτρέπει να κινούνται πιο ελεύθερα στο διαδίκτυο.  
  
   
• Για την ασφάλεια των παιδιών, οι γονείς να χρησιμοποιούν υπηρεσίες ή προγράμματα που δίνουν γονικό έλεγχο στο τι αυτά επισκέπτονται και να αποκόπτονται ακατάλληλες ιστοσελίδες. Να δίνουμε στα παιδιά διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου μόνο όταν είναι ώριμα για να το χειρίζονται και είναι καλά συχνά να παρακολουθούμε τη δραστηριότητά τους. Να ξέρουν για το τι είναι ασφαλές να κατεβάζουν από το διαδίκτυο και να μπαίνουν περιορισμοί στο τι και πόσα μπορούν να κατεβάζουν.
  
   
• Χρειάζεται να μπαίνει όριο στο χρόνο που ένα παιδί επιτρέπεται να παραμένει στο διαδίκτυο. Οι γονείς είναι καλά να θυμούνται ότι οι εμπειρίες των παιδιών στο διαδίκτυο δεν τα προετοιμάζουν για τις πραγματικές διαπροσωπικές σχέσεις.
  
   
• Ο υπολογιστής συνδεδεμένος στο διαδίκτυο που χρησιμοποιούν τα παιδιά προτιμότερο να είναι σε ανοικτό κοινό χώρο και όχι στο υπνοδωμάτιο των παιδιών για να μπορούν πιο εύκολα οι γονείς να επιβλέπουν τις δραστηριότητες του παιδιού τους.  
  
   
• Τα παιδιά να συμπεριφέρονται στο διαδίκτυο με την ίδια ευγένεια και καλούς τρόπους όπως και στην κανονική ζωή. Εάν κάποιος δεν τους συμπεριφέρεται σωστά ή εάν δέχονται οποιασδήποτε μορφής επιθετική παρενόχληση ή απειλές, να ενημερώνουν άμεσα τους γονείς τους, άλλα μέλη της οικογένειας ή δασκάλους τους.
  
   
• Πρέπει να μάθουμε στα παιδιά μας να ακολουθούν τους ίδιους κανόνες στο διαδίκτυο που τους διδάσκουμε, όταν χρησιμοποιούν οποιοδήποτε άλλο ηλεκτρονικό υπολογιστή ή κινητό τηλέφωνο εκτός από το σπίτι τους, δηλαδή στο σχολείο, σε βιβλιοθήκες, σε σπίτια φίλων ή άλλους χώρους.
  
   
• Οι γονείς να μην ξεχνούν ότι οι εξελίξεις στον τομέα του διαδικτύου και της κινητής τηλεφωνίας είναι συνεχείς, δυναμικές και γρήγορες. Για αυτό χρειάζεται και οι ίδιοι να ενημερώνονται, να παρακολουθούν τις εξελίξεις για να μπορούν να κατανοούν τι συμβαίνει και να βοηθούν τα παιδιά τους. Εάν οι ίδιοι νιώθουν ότι δεν μπορούν, χρειάζεται να ζητούν βοήθεια.

Γονείς και ασφάλεια στο διαδίκτυο των παιδιών

Οι γονείς πρέπει να φροντίζουν για την εκπαίδευση και την ασφάλεια στο διαδίκτυο των παιδιών τους όλων την ηλικιών. Αυτό απαιτείται για την προστασία τους από ακατάλληλο περιεχόμενο και από ακατάλληλες ή επικίνδυνες επαφές.Οι γονείς να αφιερώνουν χρόνο με τα παιδιά για να εξερευνούν μαζί ιστοσελίδες και να συμμετέχουν στις δραστηριότητες τους στο διαδίκτυο. Έτσι μπορούν να παρακολουθούν τι κάνουν και ταυτόχρονα να τα διδάσκουν και να τα καθοδηγούν. Ανάλογα με την ηλικία και την ωριμότητα, μπορούν να τα αφήνουν περισσότερο χρόνο μόνα τους.Τα παιδιά πρέπει να μάθουν ότι πολλά απ' όσα βλέπουν στο διαδίκτυο μπορεί να μην είναι αληθινά. Να ξέρουν ότι όταν συνομιλούν με κάποιον στο διαδίκτυο, δεν μπορούν να γνωρίζουν ποιος είναι και ότι τα ονόματα που χρησιμοποιούνται είναι συχνά ψευδώνυμα.

 Πρέπει να μάθουμε στα παιδιά μας ουδέποτε να δέχονται να συναντήσουν κάποιον που γνώρισαν μέσω του διαδικτύου και να μη στέλλουν δικές τους φωτογραφίες ή της οικογένειας τους. Να είναι προσεκτικά έτσι ώστε να μη δίνουν σε καμία περίπτωση διευθύνσεις, αριθμούς τηλεφώνων, ηλεκτρονικές διευθύνσεις, αριθμούς πιστωτικής κάρτας ή κωδικούς σε οποιονδήποτε στο διαδίκτυο. Μόνο η ωριμότητα που θα αποκτήσουν σταδιακά μεγαλώνοντας και η εκπαίδευση που θα τους παρέχουμε θα τους επιτρέπει να κινούνται πιο ελεύθερα στο διαδίκτυο.Για την ασφάλεια των παιδιών, οι γονείς να χρησιμοποιούν υπηρεσίες ή προγράμματα που δίνουν γονικό έλεγχο στο τι αυτά επισκέπτονται και να αποκόπτονται ακατάλληλες ιστοσελίδες. Να δίνουμε στα παιδιά διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου μόνο όταν είναι ώριμα για να το χειρίζονται και είναι καλά συχνά να παρακολουθούμε τη δραστηριότητά τους. Να ξέρουν για το τι είναι ασφαλές να κατεβάζουν από το διαδίκτυο και να μπαίνουν περιορισμοί στο τι και πόσα μπορούν να κατεβάζουν. Χρειάζεται να μπαίνει όριο στο χρόνο που ένα παιδί επιτρέπεται να παραμένει στο διαδίκτυο. 

Οι γονείς είναι καλά να θυμούνται ότι οι εμπειρίες των παιδιών στο διαδίκτυο δεν τα προετοιμάζουν για τις πραγματικές διαπροσωπικές σχέσεις.Ο υπολογιστής συνδεδεμένος στο διαδίκτυο που χρησιμοποιούν τα παιδιά προτιμότερο να είναι σε ανοικτό κοινό χώρο και όχι στο υπνοδωμάτιο των παιδιών για να μπορούν πιο εύκολα οι γονείς να επιβλέπουν τις δραστηριότητες του παιδιού τους.Τα παιδιά να συμπεριφέρονται στο διαδίκτυο με την ίδια ευγένεια και καλούς τρόπους όπως και στην κανονική ζωή. Εάν κάποιος δεν τους συμπεριφέρεται σωστά ή εάν δέχονται οποιασδήποτε μορφής επιθετική παρενόχληση ή απειλές, να ενημερώνουν άμεσα τους γονείς τους, άλλα μέλη της οικογένειας ή δασκάλους τους.Πρέπει να μάθουμε στα παιδιά μας να ακολουθούν τους ίδιους κανόνες στο διαδίκτυο που τους διδάσκουμε, όταν χρησιμοποιούν οποιοδήποτε άλλο ηλεκτρονικό υπολογιστή ή κινητό τηλέφωνο εκτός από το σπίτι τους, δηλαδή στο σχολείο, σε βιβλιοθήκες, σε σπίτια φίλων ή άλλους χώρους.Οι γονείς να μην ξεχνούν ότι οι εξελίξεις στον τομέα του διαδικτύου και της κινητής τηλεφωνίας είναι συνεχείς, δυναμικές και γρήγορες. Για αυτό χρειάζεται και οι ίδιοι να ενημερώνονται, να παρακολουθούν τις εξελίξεις για να μπορούν να κατανοούν τι συμβαίνει και να βοηθούν τα παιδιά τους. Εάν οι ίδιοι νιώθουν ότι δεν μπορούν, χρειάζεται να ζητούν βοήθεια.

 Πηγή: http://psixologikosfaros.blogspot.com

Επαναστατούμε εναντίον των videogames για το καλό μας...

Παιχνίδι στο δρόμο ή με παρέα είναι έννοιες άγνωστες στα σημερινά κι αυτό επειδή οι σύγχρονοι τρόποι ζωής επιβάλλουν τα videogames.  

Το playstation είναι αυτό που έχει κυριαρχήσει και ταυτοχρόνως έχει παραγκωνίσει τη μπάλα, το κρυφτό, το κυνηγητό ακόμα και τα επιτραπέζια παιχνίδια. Κι όμως αυτή η εξέλιξη μειώνει την κοινωνικότητα των παιδιών,  δρα αρνητικά στην ανάπτυξη των ερεθισμάτων τους και από ότι υποστηρίζουν οι ειδικοί τα ηλεκτρονικά μάλλον προκαλούν παθήσεις που εκδηλώνονται πολύ αργότερα. «Στις μέρες μας, οι περισσότερες από αυτές τις δυνατότητες έχουν συγκεντρωθεί σε ηλεκτρονικές συσκευές, σε ηλεκτρονικά παιχνίδια. Σίγουρα, δεν μπορούν να βγουν από τη ζωή του παιδιού, καθώς δεν θα αντιστοιχούσε αφού η τεχνολογία είναι στη ζωή μας και κάποια ηλεκτρονικά παιχνίδια, βοηθούν το παιδί να εξοικειωθεί με τον κόσμο της τεχνολογίας. Ωστόσο, σημαντικό είναι να υπάρχει το μέτρο και  να μην αποτελεί το ηλεκτρονικό παιχνίδι την εύκολη λύση. Σε καμία περίπτωση δεν θα μπορούσε να αντικαταστήσει τα παιχνίδια, όπου το παιδί μπορεί να αλληλεπιδρά, να μιλά, να συμμετέχει τόσο με την ψυχή, όσο και με το σώμα του»

Η δυνατότητα του παιδιού να παίζει είναι καθοριστικής σημασίας για την ψυχοκοινωνική του εξέλιξη.  Μέσα από το παιχνίδι το παιδί μαθαίνει να υπακούει σε κανόνες, να μοιράζεται, να συνεργάζενται και  να αλληλεπιδρά. Η συμβολή του είναι σηντική τόσο στην καλλιέργεια των κοινωνικών δεξιοτήτων, αλλά και των γνωστικών. Το παιχνίδι είναι το μέσο του παιδιού να μαθαίνει, να προβληματίζεται, να ανακαλύπτει, να επικοινωνεί.

Παιχνίδια που μπορεί να συμμετέχει όλη η οικογένεια είναι το μέσο για την καλύτερη επικοινωνία μεταξύ τους, είναι το σημείο συνάντησής τους. Είναι ο κοινός χρόνος στον οποίο τα μέλη της οικογένειας μπορούν να γελάσουν, να ευχαριστηθούν,  να μοιραστούν, να αξιοποιήσουν παλιούς κώδικες επικοινωνίας και να αναπτύξουν νέους. 

 

Μεταξύ συνομήλικων παιδιών το παιχνίδι είναι επίσης το μέσο επικοινωνίας και γνωριμίας τους. Όσο μικρότερο είναι το παιδί τείνει να προτιμά τα μοναχικά παιχνίδια, αλλά καθώς μεγαλώνει, το ομαδικό παιχνίδι έρχεται να διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στη δυνατότητά του να αλληλεπιδρά.

Επιτραπέζια παιχνίδια, αυτοσχέδια παιχνίδια, παιχνίδια με απλά καθημερινά υλικά, που μπορούν να μεταμορφωθούν και να πάρουν ζωή μέσα από την ανεξάντλητη φαντασία των παιδιών. Παιχνίδια στο ύπαιθρο, παιχνίδια με υλικά της φύσης. Παιχνίδια που βοηθούν το παιδί να εξερευνά, να ανακαλύπτει, να προβληματίζεται, να συμμετέχει τόσο με την ψυχή, όσο και με το σώμα του. Στις μέρες μας, οι περισσότερες από αυτές τις δυνατότητες έχουν συγκεντρωθεί σε ηλεκτρονικές συσκευές, σε ηλεκτρονικά παιχνίδια. Σίγουρα, δεν μπορούν να βγουν από τη ζωή του παιδιού, καθώς δεν θα αντιστοιχούσε αφού η τεχνολογία είναι στη ζωή μας και κάποια ηλεκτρονικά παιχνίδια, βοηθούν το παιδί να εξοικειωθεί με τον κόσμο της τεχνολογίας. Ωστόσο, σημαντικό είναι να υπάρχει το μέτρο και  να μην αποτελεί το ηλεκτρονικό παιχνίδι την εύκολη λύση. Σε καμία περίπτωση δεν θα μπορούσε να αντικαταστήσει τα παιχνίδια, όπου το παιδί μπορεί να αλληλεπιδρά, να μιλά, να συμμετέχει τόσο με την ψυχή, όσο και με το σώμα του.  

 Συμπέρασμα

Σύμφωνα με την έρευνα της Telegraph, η αδυναμία των γονιών να θέσουν όρια στα παιδιά όσον αφορά το είδος των παιχνιδιών που επιλέγουν, έχει ως αποτέλεσμα τα παιδιά να ξεσπούν και να γίνονται βίαια στο χώρο του σχολείου και σε βάρος άλλων παιδιών.

Τα ευρήματα εγείρουν ερωτηματικά για την ασφάλεια των παιδιών, αφού δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις, όπου σημειώθηκαν "πολύ γραφικές σκηνές", που τα παιδιά είχαν δει προηγουμένως στα παιχνίδια. Μερικές φορές, σύμφωνα μάλιστα με μαρτυρίες δασκάλων, μικρά παιδιά βρέθηκαν πεσμένα στο προαύλιο, έχοντας πετάξει τους εαυτούς τους από το παράθυρο, αναπαράγοντας τις αντίστοιχες σκηνές.

Οι ειδικοί κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου στους γονείς, σημειώνοντας πως πρέπει να είναι πολύ προσεκτικοί όσον αφορά τις ταινίες και τα βιντεοπαιχνίδια, που επιτρέπουν να βλέπουν ή να παίζουν τα παιδιά τους.





 Πηγή : http://pinakio.blogspot.com