Τα παιδιά που βλέπουν πολλές ώρες τηλεόραση έχουν κακές αθλητικές επιδόσεις

Κάθε πρόσθετη ώρα παρακολούθησης τηλεόρασης για ένα παιδί δύο έως τεσσάρων ετών, εβδομαδιαίως, αυξάνει την περιφέρεια της μέσης του μέχρι την τετάρτη δημοτικού, ενώ επηρεάζει αρνητικά και την ικανότητά του στα σπορ, σύμφωνα με νέα καναδική έρευνα, που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό έντυπο International Journal of Behavioral Nutrition and Physical Activity.

Οι ερευνητές του Πανεπιστημίου του Μόντρεαλ και του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Παίδων Σεν-Ζυστίν, με επικεφαλής τις Δρ Καρολάϊν Φιτζπάτρικ και Λίντα Παγκάνι, κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η έκθεση των παιδιών στην τηλεόραση κατά την προσχολική ηλικία αποτελεί βασικό παράγοντα συσσώρευσης λίπους και αύξησης του βάρους στο δημοτικό.

Εκτός όμως από τις συνέπειες για το σωματικό βάρος, υπάρχουν επιπτώσεις στην μυϊκή ικανότητα και στις αθλητικές επιδόσεις των παιδιών. Για παράδειγμα, κάθε παραπάνω ώρα παρακολούθησης τηλεόρασης μέσα στην εβδομάδα από ένα παιδί ηλικίας περίπου 2,5 ετών, σχετίζεται με μείωση κατά περίπου ένα τρίτο του εκατοστού στην απόσταση που μπορεί να κάνει άλμα εις μήκος ένα παιδί του δημοτικού.

Και, σύμφωνα με τους ερευνητές, όσο πιο δύσκολα τα καταφέρνει ένα παιδί στα σπορ στο σχολείο, τόσο αυτή η αρνητική προδιάθεση θα το επηρεάζει στην ενήλικη ζωή του σε σχέση με τις κάθε είδους σωματικές δραστηριότητες, τι οποίες θα τείνει συνεχώς να αποφεύγει.

Οι ερευνητές μελέτησαν 1.314 παιδιά ηλικία 2,5 έως 4,5 ετών και πήραν πληροφορίες από τους γονείς τους για τον χρόνο που περνούσαν μπροστά στην τηλεόραση: κατά μέσο όρο 8,8 ώρες την εβδομάδα σε ηλικία 2,5 ετών και 14,8 ώρες σε ηλικία 4,5 ετών, ενώ το 15% των παιδιών παρακολουθούσαν τηλεόραση πάνω από 18 ώρες εβδομαδιαίως.

Η έρευνα έδειξε ότι, στην ηλικία των 4,5 ετών, η περιφέρεια της μέσης των παιδιών αύξανε κατά περίπου μισό χιλιοστό για κάθε πρόσθετη ώρα που το παιδί περνούσε μπροστά στην τηλεόραση την εβδομάδα σε σχέση με τις ώρες που έβλεπε τηλεόραση στα 2,5 χρόνια του. Έτσι, ένα παιδί που παρακολουθούσε 18 ώρες τηλεόρασης την εβδομάδα σε ηλικία 4,5 ετών, έως τα δέκα του χρόνια θα είχε μέση μεγαλύτερη κατά 7,6 χιλιοστά εξαιτίας αυτής και μόνο της καθιστικής συνήθειάς του.

«Το συμπέρασμα είναι ότι η παρακολούθηση πολλής τηλεόρασης δεν είναι καλό πράγμα», δήλωσε η Δρ Παγκάνι. Σύμφωνα με την Αμερικανική Ακαδημία Παιδιατρικής, τα παιδιά άνω των δύο ετών δεν πρέπει να παρακολουθούν περισσότερες από δύο ώρες τηλεόραση την ημέρα. 

Πηγή:health.in.gr, ΑΠΕ-ΜΠΕ

Επαναστατούμε εναντίον των videogames για το καλό μας...

Παιχνίδι στο δρόμο ή με παρέα είναι έννοιες άγνωστες στα σημερινά κι αυτό επειδή οι σύγχρονοι τρόποι ζωής επιβάλλουν τα videogames.  

Το playstation είναι αυτό που έχει κυριαρχήσει και ταυτοχρόνως έχει παραγκωνίσει τη μπάλα, το κρυφτό, το κυνηγητό ακόμα και τα επιτραπέζια παιχνίδια. Κι όμως αυτή η εξέλιξη μειώνει την κοινωνικότητα των παιδιών,  δρα αρνητικά στην ανάπτυξη των ερεθισμάτων τους και από ότι υποστηρίζουν οι ειδικοί τα ηλεκτρονικά μάλλον προκαλούν παθήσεις που εκδηλώνονται πολύ αργότερα. «Στις μέρες μας, οι περισσότερες από αυτές τις δυνατότητες έχουν συγκεντρωθεί σε ηλεκτρονικές συσκευές, σε ηλεκτρονικά παιχνίδια. Σίγουρα, δεν μπορούν να βγουν από τη ζωή του παιδιού, καθώς δεν θα αντιστοιχούσε αφού η τεχνολογία είναι στη ζωή μας και κάποια ηλεκτρονικά παιχνίδια, βοηθούν το παιδί να εξοικειωθεί με τον κόσμο της τεχνολογίας. Ωστόσο, σημαντικό είναι να υπάρχει το μέτρο και  να μην αποτελεί το ηλεκτρονικό παιχνίδι την εύκολη λύση. Σε καμία περίπτωση δεν θα μπορούσε να αντικαταστήσει τα παιχνίδια, όπου το παιδί μπορεί να αλληλεπιδρά, να μιλά, να συμμετέχει τόσο με την ψυχή, όσο και με το σώμα του»

Η δυνατότητα του παιδιού να παίζει είναι καθοριστικής σημασίας για την ψυχοκοινωνική του εξέλιξη.  Μέσα από το παιχνίδι το παιδί μαθαίνει να υπακούει σε κανόνες, να μοιράζεται, να συνεργάζενται και  να αλληλεπιδρά. Η συμβολή του είναι σηντική τόσο στην καλλιέργεια των κοινωνικών δεξιοτήτων, αλλά και των γνωστικών. Το παιχνίδι είναι το μέσο του παιδιού να μαθαίνει, να προβληματίζεται, να ανακαλύπτει, να επικοινωνεί.

Παιχνίδια που μπορεί να συμμετέχει όλη η οικογένεια είναι το μέσο για την καλύτερη επικοινωνία μεταξύ τους, είναι το σημείο συνάντησής τους. Είναι ο κοινός χρόνος στον οποίο τα μέλη της οικογένειας μπορούν να γελάσουν, να ευχαριστηθούν,  να μοιραστούν, να αξιοποιήσουν παλιούς κώδικες επικοινωνίας και να αναπτύξουν νέους. 

 

Μεταξύ συνομήλικων παιδιών το παιχνίδι είναι επίσης το μέσο επικοινωνίας και γνωριμίας τους. Όσο μικρότερο είναι το παιδί τείνει να προτιμά τα μοναχικά παιχνίδια, αλλά καθώς μεγαλώνει, το ομαδικό παιχνίδι έρχεται να διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στη δυνατότητά του να αλληλεπιδρά.

Επιτραπέζια παιχνίδια, αυτοσχέδια παιχνίδια, παιχνίδια με απλά καθημερινά υλικά, που μπορούν να μεταμορφωθούν και να πάρουν ζωή μέσα από την ανεξάντλητη φαντασία των παιδιών. Παιχνίδια στο ύπαιθρο, παιχνίδια με υλικά της φύσης. Παιχνίδια που βοηθούν το παιδί να εξερευνά, να ανακαλύπτει, να προβληματίζεται, να συμμετέχει τόσο με την ψυχή, όσο και με το σώμα του. Στις μέρες μας, οι περισσότερες από αυτές τις δυνατότητες έχουν συγκεντρωθεί σε ηλεκτρονικές συσκευές, σε ηλεκτρονικά παιχνίδια. Σίγουρα, δεν μπορούν να βγουν από τη ζωή του παιδιού, καθώς δεν θα αντιστοιχούσε αφού η τεχνολογία είναι στη ζωή μας και κάποια ηλεκτρονικά παιχνίδια, βοηθούν το παιδί να εξοικειωθεί με τον κόσμο της τεχνολογίας. Ωστόσο, σημαντικό είναι να υπάρχει το μέτρο και  να μην αποτελεί το ηλεκτρονικό παιχνίδι την εύκολη λύση. Σε καμία περίπτωση δεν θα μπορούσε να αντικαταστήσει τα παιχνίδια, όπου το παιδί μπορεί να αλληλεπιδρά, να μιλά, να συμμετέχει τόσο με την ψυχή, όσο και με το σώμα του.  

 Συμπέρασμα

Σύμφωνα με την έρευνα της Telegraph, η αδυναμία των γονιών να θέσουν όρια στα παιδιά όσον αφορά το είδος των παιχνιδιών που επιλέγουν, έχει ως αποτέλεσμα τα παιδιά να ξεσπούν και να γίνονται βίαια στο χώρο του σχολείου και σε βάρος άλλων παιδιών.

Τα ευρήματα εγείρουν ερωτηματικά για την ασφάλεια των παιδιών, αφού δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις, όπου σημειώθηκαν "πολύ γραφικές σκηνές", που τα παιδιά είχαν δει προηγουμένως στα παιχνίδια. Μερικές φορές, σύμφωνα μάλιστα με μαρτυρίες δασκάλων, μικρά παιδιά βρέθηκαν πεσμένα στο προαύλιο, έχοντας πετάξει τους εαυτούς τους από το παράθυρο, αναπαράγοντας τις αντίστοιχες σκηνές.

Οι ειδικοί κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου στους γονείς, σημειώνοντας πως πρέπει να είναι πολύ προσεκτικοί όσον αφορά τις ταινίες και τα βιντεοπαιχνίδια, που επιτρέπουν να βλέπουν ή να παίζουν τα παιδιά τους.





 Πηγή : http://pinakio.blogspot.com